Historia

Dynamiczny rozwój przemysłu na Ziemi Chrzanowskiej na początku XX wieku spowodował wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną. W 1913 roku - przy współudziale kapitału polskiego i francuskiego - powstała elektrownia cieplna Siersza Wodna o mocy 5 MW (Wodna to nazwa przysiółka, gdzie wybudowano elektrownię). Maksymalną moc - 22,5 MW - osiągnęła w 1928 roku. Taki był początek siłowni, której tradycję kontynuuje dziś Elektrownia Siersza.
 

Zasobne pokłady węgla w pobliskiej KWK Siersza oraz dobre warunki jego wydobycia dały asumpt do rozpoczęcia w latach 50-tych budowy nowej, nowoczesnej wówczas w skali kraju elektrowni cieplnej. W 1962 roku - po zakończeniu I-go etapu budowy - pracowały już dwa bloki energetyczne o mocy zainstalowanej po 130 MW każdy. Głównym dostawcą urządzeń były firmy francuskie.

Drugi etap budowy - to cztery bloki energetyczne po 120 MW mocy każdy. Inwestycję zakończono w 1970 roku. Był to tzw. polski etap: kotły dla potrzeb elektrowni wyprodukowano w RAFAKO - Racibórz, turbiny w ZAMECH-u - Elbląg, a generatory w DOLMEL-u - Wrocław.

Nowe wymagania ekonomiczne i ekologiczne doprowadziły do szeregu inwestycji i modernizacji. W latach 90. modernizacje przeprowadzone na blokach „polskiego etapu” przedłużyły żywotność urządzeń energetycznych, zmniejszyły emisję do środowiska.

Początek nowego XXI wieku powitaliśmy dwoma nowymi blokami energetycznymi postanowionymi na miejscu pierwszych bloków francuskich.
 

Wtedy to Elektrownia Siersza osiągnęła moc znamionową 797MW a maksymalną 813MW.
 

W 2009 roku wyłączono z eksploatacji blok nr 4. Aktualnie moc znamionowa to 666MW.
 

Elektrownia wyprowadza energię elektryczną do krajowej sieci elektroenergetycznej o napięciu 110 i 220 kV oraz energię cieplną na potrzeby okolicznych osiedli mieszkaniowych i własne.
 

W wyniku procesu restrukturyzacji 29 grudnia 2000 roku Elektrownia Siersza weszła w skład Południowego Koncernu Energetycznego S.A., stając się oddziałem Koncernu.