Elektrownia Siersza w Trzebini, od 2000 r., wchodząca w skład Południowego Koncernu Energetycznego S.A. w Katowicach, położona jest w północno zachodniej części województwa małopolskiego, w obszarze administracyjnym miasta Trzebinia.
Ochrona powietrza
Po wejściu w życie zaostrzonych norm emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza w latach 90-tych, Elektrownia stanęła przed koniecznością zmiany podstawowego dostawcy węgla, który charakteryzował się niską wartością opałową i wysoką zawartością siarki dochodzącą do 3,5 %. Spalanie tego węgla spowodowałoby emisje SO2 znacznie przekraczające obowiązujące normy.
W oparciu o ocenę stanu technicznego, przeprowadzonych ekspertyzy i badań oraz wymagań ochrony środowiska po 1998 r., opracowano, "Koncepcję Rekonstrukcji Elektrowni", w której przedstawiono wariantową modernizację Elektrowni ze szczególnym uwzględnieniem założeń ekologiczno-technicznych ochrony atmosfery. Wybrany został wariant modernizacji obejmujący znaczną redukcję zanieczyszczeń pyłowo-gazowych do atmosfery oraz związane z tym, niezbędne inwestycje z zakresu gospodarki wodno-ściekowej. Studium rekonstrukcji ujmował całość zagadnienia modernizacji łącznie z odbudową mocy, poprawą efektywności produkcji energii elektrycznej, uzyskania wysokiego stopnia niezawodności pracy urządzeń i przedłużenia żywotności zakładu na dalsze 20 lat.
W Elektrowni wybudowano w II półroczu 1998 r. oddano do eksploatacji instalację odsiarczania spalin na dwóch blokach energetycznych nr 3 i 6 o skuteczności min. 87 %. Jest to półsucha rozpyłowo-absorpcyjna metoda odsiarczania spalin oparta na technologii GEESI Anhydro.
Od 1999 roku rozpoczęto wymianę istniejących kotłów SR 403 nr 1 i 2, na kotły fluidalne wraz z modernizacją elektrofiltrów oraz turbin i urządzeń pomocniczych. Rewitalizacja tych bloków przeprowadzona została do końca 2002 r. Są to kotły parowe wyposażone w atmosferyczne palenisko fluidalne ze złożem cyrkulacyjnym typu OFz-425. Kotły te umożliwiają tzw. kompleksową metodę ochrony środowiska ograniczającą równocześnie emisję tlenków azotu, tlenków siarki, chlorowodoru, fluorowodoru i metali ciężkich oraz tlenku węgla a równocześnie umożliwia spalanie węgli odpadowych o niskiej wartości opałowej, dużym zapopieleniu i wysokiej zawartości siarki przy zwiększonej sprawności paleniska.
Na dwóch pozostałych blokach nr 4 i 5, bez instalacji odsiarczania spalin, w kotłach spalany jest miał węglowy o parametrach zapewniających dotrzymanie obowiązujących norm emisji SO2.
Dla ograniczenia emisji tlenków azotu zabudowano na kotłach nr 3 i 5 palniki niskoemisyjne NOx. Na kotłach 4 i 6 zmodyfikowany został system spalania dzięki czemu ograniczono emisję NOx o ok. 50 %.
Przeprowadzono remonty modernizacyjne na elektrofiltrach. Remont ostatniego praktycznie polegał na zainstalowaniu całkowicie nowego urządzenia o skuteczności odpylania 99,6 %.
Wszystkie zbiorniki pośrednie czy retencyjne wyposażone są w filtry workowe, pulsacyjne o wysokiej skuteczności odpylania 99,9 %.
Poszczególne kanały bloków energetycznych wyposażone są w stacjonarną aparaturę do ciągłych pomiarów emisji pozwalającą na bieżący nadzór i pełną kontrolę emitowanych do atmosfery zanieczyszczeń pyłowo-gazowych.
Emisja w [g/GJ]
W oparciu o ocenę stanu technicznego, przeprowadzonych ekspertyzy i badań oraz wymagań ochrony środowiska po 1998 r., opracowano, "Koncepcję Rekonstrukcji Elektrowni", w której przedstawiono wariantową modernizację Elektrowni ze szczególnym uwzględnieniem założeń ekologiczno-technicznych ochrony atmosfery. Wybrany został wariant modernizacji obejmujący znaczną redukcję zanieczyszczeń pyłowo-gazowych do atmosfery oraz związane z tym, niezbędne inwestycje z zakresu gospodarki wodno-ściekowej. Studium rekonstrukcji ujmował całość zagadnienia modernizacji łącznie z odbudową mocy, poprawą efektywności produkcji energii elektrycznej, uzyskania wysokiego stopnia niezawodności pracy urządzeń i przedłużenia żywotności zakładu na dalsze 20 lat.
W Elektrowni wybudowano w II półroczu 1998 r. oddano do eksploatacji instalację odsiarczania spalin na dwóch blokach energetycznych nr 3 i 6 o skuteczności min. 87 %. Jest to półsucha rozpyłowo-absorpcyjna metoda odsiarczania spalin oparta na technologii GEESI Anhydro.
Od 1999 roku rozpoczęto wymianę istniejących kotłów SR 403 nr 1 i 2, na kotły fluidalne wraz z modernizacją elektrofiltrów oraz turbin i urządzeń pomocniczych. Rewitalizacja tych bloków przeprowadzona została do końca 2002 r. Są to kotły parowe wyposażone w atmosferyczne palenisko fluidalne ze złożem cyrkulacyjnym typu OFz-425. Kotły te umożliwiają tzw. kompleksową metodę ochrony środowiska ograniczającą równocześnie emisję tlenków azotu, tlenków siarki, chlorowodoru, fluorowodoru i metali ciężkich oraz tlenku węgla a równocześnie umożliwia spalanie węgli odpadowych o niskiej wartości opałowej, dużym zapopieleniu i wysokiej zawartości siarki przy zwiększonej sprawności paleniska.
Na dwóch pozostałych blokach nr 4 i 5, bez instalacji odsiarczania spalin, w kotłach spalany jest miał węglowy o parametrach zapewniających dotrzymanie obowiązujących norm emisji SO2.
Dla ograniczenia emisji tlenków azotu zabudowano na kotłach nr 3 i 5 palniki niskoemisyjne NOx. Na kotłach 4 i 6 zmodyfikowany został system spalania dzięki czemu ograniczono emisję NOx o ok. 50 %.
Przeprowadzono remonty modernizacyjne na elektrofiltrach. Remont ostatniego praktycznie polegał na zainstalowaniu całkowicie nowego urządzenia o skuteczności odpylania 99,6 %.
Wszystkie zbiorniki pośrednie czy retencyjne wyposażone są w filtry workowe, pulsacyjne o wysokiej skuteczności odpylania 99,9 %.
Poszczególne kanały bloków energetycznych wyposażone są w stacjonarną aparaturę do ciągłych pomiarów emisji pozwalającą na bieżący nadzór i pełną kontrolę emitowanych do atmosfery zanieczyszczeń pyłowo-gazowych.
Emisja w [g/GJ]